Gesloten met Oud en Nieuw

Gesloten met Oud en Nieuw

Dat wij niet open zijn met Oud en Nieuw lijkt wellicht niet logisch. Er wordt aangenomen dat het een van onze drukste avonden moet zijn. Want feest = drank = bob. Toch? Maar de werkelijkheid is anders. Het is bedrijfstechnisch een verschrikkelijke avond. Om het u uit te kunnen leggen moet ik u meenemen naar de jaarwisselingen van 2004 en 2005. Rent A Bob stond nog in de kinderschoenen. Zeg maar babyslofjes. Destijds reden we op opvouwbare brommertjes naar onze cliënten toe en deden we bovendien alles zelf. We waren monteur, chauffeur, HR medewerker, centralist, marketeer en directeur. Gave tijden. 

De kerst van 2004 overviel ons. We waren net begonnen, maar er viel niet tegenaan te rijden. Net als nu overigens, alleen zijn de aantallen chauffeurs en ritten met een factor 40 gestegen. Zo goed en kwaad als het ging probeerden we iedereen van dienst te zijn. De telefoon namen we op terwijl we op de brommer zaten en een groot deel van de planning ging uit het hoofd. (En dat niet altijd even succesvol.) Maar omdat we toen nog alleen in de regio Haaglanden actief waren konden we veel ritten op een avond rijden en reden we bovendien overal snel naartoe zonder navigatie maar met de incidentele hulp van een niet digitaal stratenboekje. 

Maargoed, na de kerst maakten we ons op voor Oud en Nieuw. Wederom met z’n tweeën, maar wel met de wederzijdse belofte dat we na het werken de stad in zouden gaan om dat dik verdiende drankje te doen. En met dat vooruitzicht stonden we om 22.00 in de startblokken. Maar geen ritten. Het werd 23.00 uur. Geen e-n-k-e-l-e rit. 00.00 uur, zelfde verhaal. Oh ja, gelukkig nieuwjaar. Maar zonder bellers. 

Om 01.00 uur kwam eindelijk de verlossende rinkel. En die stopte niet meer. De wedstrijd was begonnen! Vanaf dat moment reden we het licht uit de ogen om iedereen te kunnen helpen. En ook al waren we een rijdende schietschijf voor irritante ventjes met Romeinse kaarsen, de mensen die we naar huis reden waren bij het belachelijke af gezellig. Zó gezellig zelfs, dat men het niet erg vond dat we soms te laat waren. De mannen op de brommer waren toen nog een schouwspel. En dat gaf wat speling. Tegen de tijd dat we klaar waren - zo rond 05.00 uur -  dropen we af naar de stad, maar daar was het feest allang klaar. Geen Oud en Nieuw feestje voor ons dat jaar. Maar wel een aantal lessen geleerd: 1) tot 01.00 uur niets te doen, 2) daarna gaat het los, 3) vuurwerk is irritant/gevaarlijk en 4) om 04.00 uur is het feestje wel klaar. 

Het jaar daarna zouden we het heel anders aanpakken. Pas na 00.00 uur open, extra chauffeurs aangenomen die samen met ons reden en een centralist die de telefoon beantwoordde en de planning regelde. Erg professioneel. Maargoed, we waren met een man of zes en we konden weliswaar meer aan dan het jaar ervoor, maar ‘groot’ waren we nog niet. En dus hadden we onszelf volgepland van 01.00 tot 04.30 uur. Geen speld paste daar nog tussen. Dus rond 00.30 uur vertrokken we naar de eerste cliënten. Zo’n beetje op het tijdstip waarop het meeste vuurwerk wordt afgestoken. Al glibberend en glijdend op dat stinkbrommertje. Maar het was nodig om weer op tijd bij de tweede lichting cliënten te komen. Dachten we. 

Eenmaal aangekomen bij de eerste lichting cliënten ontstond probleem 1. Geen van allen wilden naar huis. Het was nog veel te gezellig. En zo gebeurde het dat we allemaal stonden te wachten. Voor de mensen die na ons hadden besteld - zeg rond 02.00 uur - was dat zo erg nog niet. Want die zaten ook nog soepeltjes in de wedstrijd. Maar naarmate het later werd kwamen we telkens verder in de narigheid. En zo liep de algehele planning de soep in, kwamen we iedere keer méér te laat, werden de cliënten bozer en bozer op de centralist en chauffeurs en was er voor niemand nog enige lol te vinden in het slot de jaarwisseling. Heel veel meer dan excuses aanbieden en korting geven konden we helaas niet meer doen. En zo - afgemat en koud tot op het bot (toen was het nog wél koud in december) - concludeerden we om 05.00 uur we dat we geen cent hadden verdiend, we een enorme #$%##nacht hadden beleefd en we eigenlijk niemand blij hadden gemaakt. Wij zelf niet, onze cliënten niet en onze medewerkers al helemaal niet. 

En toen hebben we besloten om dat maar gewoon niet meer te doen, die Oudejaarsnacht. Het heeft geen enkele zin, er is geen chauffeur voor te krijgen en je kunt het - als Rent A Bob - vrijwel nooit goed doen. Sindsdien hebben we ieder jaar een gezellig Oud en Nieuw en zijn we in de eerste week van januari iedereen van dienst die of) geen goede voornemens heeft of) niet heel goed met goede voornemens om kan gaan. 

Op naar de nieuwjaarsborrels!


Jeroen van der Kamp

Deel dit item